خریدار امتیاز باید مالکیت برند، مدل درآمد، هزینههای پنهان، محدوده انحصار و پشتیبانی واقعی را راستیآزمایی کند.
قرارداد باید محدوده کالا، قلمرو، مدت، کیفیت، مبلغ و نحوه پایان استفاده را مشخص کند.
وضعیت مالکیت، اعتبار، طبقات، محدودیتها، اختلافهای جاری و بدهیهای قراردادی باید پیش از پرداخت بررسی شوند.
مالکیت مشترک باید سهم، حق تصمیمگیری، هزینه تمدید و شرایط خروج هر شریک را مشخص کند.
هماهنگی این سه دارایی پیدا شدن و اعتماد مشتری را بهتر میکند اما مالکیت و تمدید هرکدام مسیر جداگانه دارد.
حفاظت فقط به نام محدود نیست؛ مالکیت عکس، ویدئو، لوگو، دامنه و دسترسی حسابها باید مستند و کنترل شود.
پیش از تولید انبوه باید نام، مالکیت طرح، مجوزهای محصول و امکان استفاده روی گروه کالاهای موردنظر بررسی شود.
طبقه باید بر اساس کالا و خدمت واقعی و برنامه قابل دفاع نزدیک انتخاب شود؛ شباهت نام طبقات بهتنهایی کافی نیست.
زبان نام باید با بازار هدف، تلفظ مشتری، بستهبندی، دامنه اینترنتی و الزامات جاری هماهنگ شود.
انتخاب نوع علامت به ارزش نام، اهمیت لوگو و برنامه تغییر هویت بصری بستگی دارد؛ گاهی حفاظت جداگانه انعطاف بیشتری میدهد.